Cem seni çok iyi anlıyorum, ben de burnout’tan kampa sığınanlardanım. Beni bağlayan an: uzun bir yürüyüşün sonunda zirveye vardığımda bacaklarım titriyordu ama kafamın içi ilk kez sessizdi. O sessizlik bağımlılık yapıyor. Küçük başla, bir gecelik bir yakın rota bul, zorlama kendini.