Benimki net bir sahne: ilk defa 2800 rakımda çadırdan sabaha karşı çıktım, bulutlar ayağımın altındaydı ve güneş sırtları teker teker aydınlatıyordu. O an telefonun, mailin, hiçbir şeyin bir anlamı kalmadı. 10 yıl oldu, hâlâ o anı kovalıyorum aslında.